Gustave Serrurier-Bovy — paar eiken armstoelen, ca. 1904

Paar armstoelen in eik met zwart gelakte ijzeren bouten en een zitting in gevlochten stro. Gustave Serrurier-Bovy, ca. 1904.

De rugleuning bestaat uit twee licht gewelfde eiken panelen die met zichtbare boutkoppen op het frame zijn gezet. Die bouten zijn geen versiering achteraf: bij Serrurier-Bovy is de verbinding zelf het motief. Verder recht gezaagde stijlen, een sobere zitting in stro en geen snijwerk.

Serrurier-Bovy en de Belgische art nouveau

Gustave Serrurier-Bovy (Luik 1858 – Luik 1910) studeerde tekenen, archeologie en architectuur aan de academie van Luik en redeneerde vanuit Viollet-le-Duc: een vorm mag tonen hoe ze gemaakt is. In 1888 opende hij in Luik zijn eigen huis voor volledige interieurs en decoratieve objecten. Na een bezoek aan de Arts and Crafts-tentoonstelling in Londen in 1893 legde hij contact met Mackmurdo, Voysey en Crane, en bracht hij werk van Liberty naar België.

Zijn cabinet de travail op het Salon de la Libre Esthétique van 1894 in Brussel maakte zijn naam. In 1900 bouwde hij met René Dulong het Pavillon bleu op de wereldtentoonstelling in Parijs; in 1904 haalde hij goud en zilver op de wereldtentoonstelling van Saint Louis. Naast Horta, Hankar en Van de Velde geldt hij als een van de vier grote namen van de Belgische art nouveau, maar hij is de meest constructieve van de vier: minder zweepslaglijn, meer eerlijk getoonde verbinding, dichter bij de Engelse Arts and Crafts. Vanaf 1905 trok hij die lijn door in Silex, zijn reeks betaalbare meubelen voor het gewone gezin.

Deze stoelen horen bij die rationele kant van zijn oeuvre: materiaal, verbinding en verhouding doen het werk, zonder ornament.

• Ontwerper: Gustave Serrurier-Bovy
• Datering: ca. 1904
• Materiaal: eik, zwart gelakt ijzer, zitting in gevlochten stro
• Afmetingen: H 93 × B 50 × D 50 cm